“Azad Söz” məktəbli faciəsini siyasi manipulyasiya vasitəsinə çevirir?

Bir uşağın yarımçıq qalan həyatı, bir ailənin sonsuz kədəri və faciənin kölgəsində böyüyən suallar…

Bakının Yasamal rayonunda yerləşən 225 nömrəli tam orta məktəbdə 7-ci sinif şagirdinin həyatını itirməsi cəmiyyəti sarsıdıb. Hələ hadisənin bütün təfərrüatları aydınlaşdırılmamış, faciənin səbəbləri barədə müxtəlif iddialar səsləndirilməyə başlanıb.

Bu iddialardan biri isə hadisənin hicab məsələsi ilə əlaqələndirilməsidir.

1xeber.media xəbər verir ki, “Azad Söz” kanalı sosial şəbəkələrdə yaydığı paylaşımda məktəblinin hicabını çıxarmağa məcbur edildiyini iddia edib. Lakin belə ciddi iddianı təsdiqləyən konkret və yoxlanıla bilən sübutun təqdim olunub-olunmaması sual doğurur.

1xeber.media-ya təqdim edilən sinif görüntülərində sözügedən şagirdin hicabsız olduğu görünür. Bu görüntülər onun həmin vaxt hicab taxmadığını göstərir. Bununla belə, təkcə həmin görüntülərə əsaslanaraq şagirdin başqa vaxtlarda hicab taxmadığını və ya hər hansı təzyiqlə üzləşmədiyini qəti şəkildə söyləmək mümkün deyil.

Bəs bir uşağın ölümü kimi ağır hadisəni dini təzyiqlə əlaqələndirmək üçün hansı faktlar mövcuddur?

Ortada şahid ifadəsi, rəsmi araşdırma nəticəsi və ya başqa mötəbər dəlil varmı? Yoxsa ictimaiyyət hələ sübut olunmamış ehtimallarla üz-üzədir?

Məsələnin diqqətçəkən digər tərəfi rəsmi qurumların mövqeyi ilə bağlıdır. “Azad Söz”ün paylaşımında dövlət qurumlarının açıqlama verməkdən yayındığı iddia olunur. Halbuki Bakı Şəhəri üzrə Təhsil İdarəsinin hadisə ilə bağlı açıqlama verdiyi, araşdırmalara başlanıldığını bildirdiyi və ictimaiyyəti məsələyə həssas yanaşmağa çağırdığı qeyd olunur.

Əgər rəsmi açıqlama mövcuddursa, onun olmadığı barədə təsəvvür yaratmaq nəyə xidmət edir?

Azərbaycanda ümumi təhsil müəssisələrində şagirdlərin geyimi müvafiq qaydalarla tənzimlənir. Bu qaydaların ictimai müzakirəsi təbiidir. Lakin konkret faciəni həmin qaydalarla əlaqələndirmək üçün ehtimallar deyil, sübutlar tələb olunur.

Təəssüf doğuran məqam budur ki, belə həssas hadisələr ətrafında səsləndirilən təsdiqlənməmiş iddialar bəzən faciənin mahiyyətini arxa plana keçirir, müzakirəni siyasi və ideoloji qarşıdurmaya yönəldir.

Burada əsas sual budur: Biz həqiqəti axtarırıq, yoxsa əvvəlcədən formalaşmış mövqelərimizə uyğun həqiqət yaratmağa çalışırıq?

Hazırda ictimaiyyətə təqdim edilən məlumatlar məktəblinin ölümünün hicab qadağası və ya bu istiqamətdə təzyiq nəticəsində baş verdiyini təsdiqləmir. Eyni zamanda, ailədaxili münasibətlər və şagirdin psixoloji vəziyyəti barədə səsləndirilən ehtimallar da araşdırmanın yekun nəticəsi kimi qəbul edilə bilməz.

Hadisənin əsl səbəbləri yalnız səlahiyyətli qurumların hərtərəfli araşdırması nəticəsində müəyyənləşdirilə bilər.

Çünki həqiqət emosiyanın gücü ilə deyil, sübutun çəkisi ilə müəyyən olunur.

“Azad Söz” kanalı səsləndirdiyi hicab iddiasının hansı mənbələrə əsaslandığını ictimaiyyətə açıqlamalıdır. Əgər ciddi sübutlar mövcuddursa, onlar araşdırılmalıdır. Əgər yoxdursa, azyaşlının faciəsi barədə qəti hökmlər verməkdən çəkinmək lazımdır.

Bu tələb yalnız bir kanala deyil, hadisə haqqında müxtəlif versiyalar irəli sürən hər kəsə aiddir.

Bir uşağın ölümü nə siyasi şüarların, nə ideoloji mübahisələrin, nə də sosial şəbəkələrdə qarşılıqlı ittihamların kölgəsində qalmalıdır.

Axı söhbət statistik rəqəmdən, siyasi mübahisədən deyil, yarımçıq qalmış bir insan ömründən gedir.

O uşağın artıq öz hekayəsini danışmaq imkanı yoxdur. Onun adından danışanların, ölümünün səbəblərini izah etməyə çalışanların və faciəsini ictimai müzakirəyə çıxaranların isə böyük mənəvi məsuliyyəti var.

Bir ailənin ağrısı siyasi mübahisələrin səs-küyündə itib-batmamalıdır.

Bir uşağın xatirəsi sübutsuz iddiaların kölgəsində qalmamalıdır.

Və ən əsası, həqiqət heç kimin siyasi mövqeyinə uyğunlaşdırılmamalıdır.

1xeber.media hesab edir ki, bu cür hadisələrdə əsas prioritet həqiqətin üzə çıxarılması, mərhumun ailəsinin şəxsi həyatına hörmət və uşaqların məxfiliyinin qorunması olmalıdır.

Çünki bir uşağın faciəsi üzərində ən böyük məsuliyyət daha çox danışmaq deyil, həqiqəti söyləməkdir.

Faciə siyasi qarşıdurmanın arqumentinə deyil, cəmiyyətin vicdanına ünvanlanmış suala çevrilməlidir.