Müasir gənclərin böyüklərlə birgəyaşayışdan imtina etməsinin sosioloji pərdəarxası...
Azərbaycan cəmiyyətində əsrlər boyu formalaşmış böyük ailə modeli – yəni bir neçə nəslin (böyük valideynlər, valideynlər və uşaqlar) eyni dam altında yaşaması ənənəsi müasir dövrün gətirdiyi qloballaşma və urbanizasiya fonunda sürətlə transformasiyaya uğrayır.
Redaksiyamızın apardığı sosioloji müşahidələr və gənc ailələr arasında keçirdiyimiz rəy sorğuları göstərir ki, yeni qurulan ailələrin böyük əksəriyyəti toyun ertəsi günündən etibarən tamamilə müstəqil, valideynlərdən ayrı mənzillərdə yaşamağa üstünlük verirlər. Bu tendensiya cəmiyyətdə fərqli baxış bucaqlarının yaranmasına və yeni ailə daxili münasibətlərin formalaşmasına səbəb olub.
Sosioloqların fikrincə, gənclərin bu seçimi təkcə "müstəqillik axtarışı" ilə bağlı deyil, həm də nəsillərarası düşüncə fərqliliyindən (baxış toqquşmalarından) irəli gəlir. Müasir dövrün gətirdiyi sürətli həyat ritmi, texnoloji asılılıqlar və gənclərin şəxsi məkan (personal space) anlayışına fərqli yanaşması böyüklərin illərlə formalaşmış məişət qaydaları ilə bəzən uzlaşmır.
Ayrı yaşamaq gənc ailələrə öz daxili nizam-intizamını qurmağa, məsuliyyəti tam şəkildə dərk etməyə imkan versə də, məsələnin digər sosial tərəfi də var. Böyüklərin təcrübəsindən və mənəvi dəstəyindən uzaq qalan gənc cütlüklər kiçik bir məişət böhranında və ya uşaq tərbiyəsində daha tez tükənirlər. Ekspertlər hesab edirlər ki, ailə modelinin kiçilməsi müasir dövrün qaçılmaz reallığıdır, lakin daxili harmoniyanın qorunması üçün gənclərin müstəqillik istəyi ilə böyüklərə olan hörmət və mənəvi bağlılıq balansı düzgün tənzimlənməlidir.
