Efirdəkilər çoxdur, bəs jurnalistlər hanı?Bu gün 6 noyabr — Azərbaycan Televiziyası və Radiosu Günüdür. Təqvimə baxanda adamın ürəyi açılır, peşə bayramımızdır deyirik. Amma gəlin bir anlıq pafosu kənara qoyaq və özümüzlə, vicdanımızla baş-başa qalıb düzünü danışaq: bu gün bu adı həqiqətən neçə nəfər haqq edir?
İndi əlinə mikrofon alan, kameranın qabağına keçən, sosial şəbəkədə bir səhifə açan hər kəs özünə "jurnalist" deyir. Efirə baxırsan, adam xəcalət çəkir. Qalmaqal, şou, ucuz reytinq xətrinə tapdalanan insan taleləri, yalan-palan xəbərlər... Düzgünlük, dürüstlük, obyektivlik deyilən o müqəddəs prinsipləri elə bil hansısa arxivin tozlu rəflərinə atıb üstünü də bağlayıblar.
Əsl jurnalistika kiminsə sifarişini yerinə yetirmək, kiminsə cibinə görə xəbər yazmaq və ya efiri bazara çevirmək deyil. Jurnalistika vicdan işidir. Xalqın gözü, qulağı, səsi olmaqdır. Təəssüf ki, bu gün meydanda peşəkarlardan çox, bu müqəddəs peşənin adına ləkə gətirən "təsadüfi adamlar" at oynadır. Onlara baxanda adam düşünür ki, görəsən, bu peşəyə illərini verən, əziyyət çəkən, sözün həqiqi mənasında külüng vuran həmkarlarımızın haqqına niyə bu qədər girirlər?
Amma hər şeyə rəğmən, bu sahəni hələ də ayaqda saxlayan, şərəfini ucuz reytinqlərə satmayan insanlar var. Sözü kəsərli, qələmi düz, vicdanı təmiz olan həmkarlarım!
Bu gün mənim təbrikim efiri zəbt edən şoumenlərə, xəbəri alverə çevirənlərə yox, məhz sizədir — əsl jurnalistlərə! Gecəsini gündüzünə qatan, soyuqda-istidə kamerası, mikrofonu əlində həqiqətin arxasınca qaçan, heç nəyə baxmadan dürüstlüyünü qoruyan dəyərli həmkarlarım, peşə bayramınız mübarək!
Yaxşı ki, varsınız və yaxşı ki, bu peşənin adını hələ də uca tutursunuz. Bayramımız mübarək!
Aidə Tofiqqızı
1xeber.media
